Oplossingen voor het afstrippen en laten vallen van inkt in UV-offsetinkten

Ondanks de hoge viscositeit en lage vloeibaarheid van UV-offsetinkten, kan hun viscositeit aanzienlijk afnemen en de vloeibaarheid toenemen na langdurig gebruik op hoge snelheid in omgevingen met hoge temperaturen of lage luchtvochtigheid, wat kan leiden tot spattende inktdruppels. Wanneer inkt overmatig geëmulgeerd is, kan het vochtgehalte de UV-transmissie beïnvloeden, waardoor de hechtsterkte van de filmlaag afneemt. Soms kan de inkt, zelfs als deze uitgehard lijkt, nog steeds vocht bevatten, waardoor de inktlaag loslaat bij wrijving of bij het gebruik van plakband op bedrukte patronen. Daarom is het essentieel om de kamertemperatuur, luchtvochtigheid, printsnelheid en emulgering van de inkt goed te regelen.

Problemen met het verwijderen van inkt:

1. Als de oppervlakte-dynewaarde van het substraat te hoog is, kan dit de hechting van de inkt beïnvloeden, wat tot afbladderen kan leiden.
2. Als het inktoppervlak tijdens de tussenliggende droogfasen niet goed wordt gedroogd, kan dit bij het afdrukken leiden tot afbladderen.
3. Een onvoldoende gehalte aan foto-initiatoren in de inkt kan ook tot dit probleem leiden.

Problemen met inktdruppels:Dit gebeurt meestal in de witte-inkteenheid. Om een ​​gladder wit inktoppervlak te verkrijgen, kan het mengen van dunnere witte inkt leiden tot lekkage uit de inktbak, waardoor deze direct in de vloeistof druppelt en verontreiniging veroorzaakt.

Aanpak van ernstige problemen met inkt-emulsificatie:Bij het bedrukken van aluminiumfoliekarton met UV-offsetinkt kunnen de geprinte stippen er enigszins ruw en onduidelijk uitzien, voornamelijk door een onevenwicht tussen water en inkt. Vergeleken met inkt op basis van oplosmiddelen worden UV-inkten langzamer aangevoerd en in dunnere lagen gedrukt, waardoor het emulgeringprobleem wordt verergerd. Inktophoping op de inktrollen en residu op de plaat en de doek kunnen de afbeeldingen onscherp maken. Het aanpassen van de concentratie van het vochtwater en de omgevingstemperatuur kan de emulgering van de inkt aanzienlijk beïnvloeden. Het verlagen van de printsnelheid tot 5000-8000 afdrukken per uur en het aanpassen van het vochtwater kan dit probleem oplossen.

Over het fenomeen van inktverlies en -druppels:Hoewel UV-offsetinkten een hoge viscositeit en een lage vloeibaarheid hebben, kan langdurig gebruik bij hoge temperaturen of lage luchtvochtigheid leiden tot een aanzienlijke afname van de viscositeit en een verhoogde vloeibaarheid, wat resulteert in druppelspatten. Wanneer de inkt te sterk geëmulgeerd is, beïnvloedt het vochtgehalte de UV-transmissie, wat de hechtsterkte van de filmlaag vermindert.

Onvoldoende inkthechting:Materialen zoals folies, synthetisch papier, metalen en kunststoffen hebben een slechte permeabiliteit en een zwakke inkthechting. Zelfs na UV-uitharding hecht de inkt mogelijk niet goed, wat de afdrukkwaliteit beïnvloedt. Een oppervlaktebehandeling van deze materialen is doorgaans noodzakelijk om de inkthechting te verbeteren, zodat UV-offsetinkten effectief hechten.

Problemen met onvolledige inktuitharding:Bij UV-offsetdruk worden vaak hogere druk en dikkere inktlagen gebruikt om de kleurverzadiging te verbeteren, wat de uitharding van de inkt bemoeilijkt. Om kleurechtheid en effectieve uitharding te garanderen, is het raadzaam de druksnelheid te verlagen. Door de afstand tussen de UV-lamp en het substraat aan te passen en de intensiteit van de UV-belichting te verhogen, kan het uithardingsproces van de inkt worden versneld. Houd hierbij ook rekening met de mogelijke impact van inktemulsificatie op de uitharding.

Problemen met onjuiste kleurvolgorde:Bij UV-offsetdruk kan het lastig zijn om een ​​dikkere inktlaag te bereiken, omdat de inktlaag op het substraat over het algemeen dun is. Bij vierkleurenoverdruk kan de conventionele volgorde van zwart, cyaan, magenta en geel leiden tot een verminderde inktcapaciteit voor de volgende kleuren en een onvoldoende totaal inktvolume, wat resulteert in onverzadigde kleuren. Rekening houdend met overdrukfactoren is het beter om eerst kleuren met kleinere inktvolumes te drukken, gevolgd door de grotere zwarte kleur, om het inktvolume en de kleurverzadiging te maximaliseren. Wees voorzichtig met de concentratie zwarte inkt om overmatige hoeveelheden te vermijden die de uitharding en hechting van andere kleuren kunnen beïnvloeden.

Oplossingen:Voer UV-uitharding uit na de laatste kleurdruk om de effecten van substraatuitzetting te minimaliseren. In speciale gevallen kunnen tussenliggende kleurgroepen het UV-licht ook kortstondig activeren, maar de belichtingstijd moet zo kort mogelijk worden gehouden. Als alternatief kan het gebruik van koude UV-technologie worden overwogen.